Ik heb nog niet eerder zo’n leeg gebied gezien in Frankrijk. We fietsten soms langs de Maas of het Maaskanaal, maar meestal door de velden en tussen de heuvels. In ieder geval kwamen we weinig door dorpjes of steden, en als we er toch een tegen kwamen was er niets te beleven. Geen restaurantjes, geen winkeltjes, alleen huizen en altijd een kerk.
Tegen de middag werden we toch hongerig, en we hadden alleen een twee dagen oud brood. Daar bracht de stokbroodmachine toch de oplossing. Een Euro en je hebt een heerlijk warm stokbrood.
De rest van de middag fietsen we in de harde wind, vaak ook nog schuin tegen.
We moeten ook nog boodschappen doen voor het avondeten want we weten niet of er iets is op de camping. Het tekort aan winkels dwingt ons om om te rijden naar Stenay, wat betekent dat we zo’n 8 km extra moeten fietsen.
Op de camping in Inor wacht ons een verrassing. Arnout, de broer van Simone zit daar ook. We wisten wel dat hij ook in de buurt fietste, maar we waren hem nog niet tegengekomen. We maken wat avondeten van de gezamenlijke voorraden en gaan dan nog wat drinken in de camping bar met nog twee andere Nederlandse fietsers. Gezellig.
Bekend gezicht! 😁
Bekend gezicht! 😁
Leuk. Nu richting Givet ?
Daar heb ik in de bioscoop gezeten met jongens van het Vreemdelingenlegioen. Ook kerncentrale bij de grens.
Klopt, daar zitten we nu. Alleen in plaats van de bioscoop hebben we Indiaas gegeten.